ถ่ายให้บุญ
October 13, 2009
เด็กชายคนนั้นยิ้มกับกระดาษแผ่นเล็กๆอยู่นานแสนนาน พอใจแล้วก็สอดมันเข้ากระเป๋ากางเกง และหยิบขึ้นมาขื่นชมอีกครั้ง ทำแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระดาษที่ดูเรียบลื่นในตอนแรกออกจะมีรอยยับย่นจากความถี่ของการหยิบจับ
กว่าจะได้ภาพถ่ายของตัวเองสักใบ คุณว่ามันง่ายหรือยาก อาจดูไร้สาระเกินไป แต่คำถามนี้ต้องการคำตอบ
 |
 |
ภาพถ่าย คือ ไดอารี่ที่บันทึกเรื่องราวในอดีตด้วยจังหวะและเวลาของเส้นสี หลายคนมีภาพถ่ายของตัวเองเป็นร้อยเป็นพันใบเก็บไว้เป็นที่ระลึก แต่หลายคนไม่มีโอกาสแม้จะได้เห็นภาพของตัวเองที่คนอื่นถ่ายเป็นร้อยเป็นพันใบ เพียงเพราะพวกเขาถูกจัดให้เป็นแค่ พร็อพ ของภาพถ่าย ใบหน้าเปื้อนยิ้มเมื่อได้เห็นรูปตัวเอง คือเหตุผลสำคัญที่ทำให้ นพดล ปัญญาวุฒิไกร ประธานชมรม Focusing Club และสมาชิกจัดกิจกรรมถ่ายภาพเพื่อสังคมขึ้น เพื่อแบ่งปันความสุขกับคนที่ด้อยโอกาสทางสังคม